De hele ochtend in de bus gezeten voor we aankwamen bij onze tenten in de buurt van Ayers Rock (door de Aboriginals Uluru genoemd). Onderweg drie keer gestopt 1 keer bij een Kamelen boerderij ?!?, 1 keer bij een Roadhouse en 1 keer om hout te zoeken voor het vuur voor de avonden. Het is namelijk de bedoeling dat we alles zelf doen. Het stikt hier van de vliegen en iedereen die er een had, had al snel zijn vliegennet in gebruik. De rest heeft er zo snel mogelijk 1 gekocht. In het kamp hebben we eerst gegeten om daarna nog twee mensen van het vliegveld van Ayers Rock op te halen. Ze hadden vertraging dus we hebben daar even moeten wachten. We konden daardoor niet de hele Base Walk om Ayers Rock doen (aan de ene kant heel jammer aan de andere kant is het hier veel te heet om dat te doen) We hebben twee kortere wandelingen gemaakt. Ik moet zeggen dat ik erg onder de indruk was. Hoewel de omgeving erg groen was (ze hebben hier de eerste drie maanden meer regen gehad dan normaal gesproken in twee jaar) is Uluru in het echt net zo rood/oranje als je altijd ziet en dit komt op de foto's niet helemaal tot zijn recht.We hebben daarna vanaf een uitkijk punt de zonsondergang gezien. (Met champagne en hapjes).

Hier begon ik al een beetje hoofdpijn te krijgen. Deze werd alleen maar erger naarmate we terug waren op de camping. De geur van de Barbie deed ook geen goed en heb toen moeten overgeven. Die keer redde ik het nog naar de WC. Ben daarna gaan liggen en moest weer overgeven en redde het toen net niet. Het gebeurde vlak voor de tent waarin werd gegeten (hoe beschamend). Gelukkig was iedereen al klaar met eten en zat rond het vuur en heeft niemand het gezien. En gelukkig hadden we een verpleegster aan boord en heb van haar twee asperines en een middel tegen misselijkheid gekregen. Toen zowel de hoofdpijn als de misselijkheid weg waren heb ik geslapen als een baby. Onze tourleider Vorn had het over uitdrogingsverschijnselen maar ik heb al met al meer als drie liter gedronken, hoeveel meer moet en kun je nog drinken.